Isopathie, behandeling met ‘hetzelfde’

De isopathie behandeling gaat uit van de theorie dat een onderdeel van een ziekte veroorzakende stof of een bijproduct daarvan een reactie van het immuunsysteem veroorzaakt waarmee de ziekte geneutraliseerd wordt.

Isopathie is onlosmakelijk met professor dr. Enderlein verbonden

De isopathie theorie is nauw verbonden met de onderzoeken van de Duitse professor Gunther Enderlein (1872-1968). Hij was zoöloog en  microbioloog en kreeg van de Duitse overheid de opdracht om onderzoek te doen naar preventie van infecties op het slagveld tijdens de eerste wereldoorlog. Dr. Enderlein 

Dr. Enderlein bestudeerde duizenden microscopisch kleine organismen in levend weefsel en voerde talloze experimenten uit.  Hij maakte hierbij gebruik van de donkerveldmicroscoop, hiermee is het mogelijk hele kleine deeltjes te zien die door een helderveld microscoop niet zichtbaar zijn. Hij concludeerde dat de visie van dr. Louis Pasteur, die er van uit ging dat een ziekteverwekker altijd dezelfde vorm behoudt en èèn ziekte veroorzaakt, niet klopt. Dr. Enderlein ontdekte een nieuwe groep kleine, biologisch relevante deeltjes in cellen en in lichaamsvloeistof die hij ‘regulatoren’ noemde. Deze eiwitdeeltjes hebben volgens Enderlein een regulerende rol in het behouden van onder meer de zuurgraad van de lichaamsvloeistoffen. Een verstoring die niet door deze deeltjes geneutraliseerd kan worden leidt tot een verandering van die deeltjes in ziekteverwekkende organismen. Als het milieu weer binnen de gezonde waardes komt veranderen de ziekteverwekkende organismen weer in niet-ziekteverwekkende eiwitdeeltjes. Verstorende factoren zijn verzurende factoren. Hieronder vallen onder meer medicijnen, chronische ontstekingen, straling en vlees van zoogdieren, suiker, alcohol  en koffie aldus Enderlein.

Enderlein en pleomorfisme

De vorm verandering noemde hij ‘pleomorfisme’. Het veranderen van vorm komt in de natuur vaker voor bijvoorbeeld bij een vlinder die eerst rups is, dan cocon en vervolgens vlinder. Het bijzondere van de door Enderlein ontdekte deeltjes is dat ze zowel van klein en neutraal naar groter en ziekteverwekkend kunnen veranderen als ook weer ‘uit elkaar vallen’ in de kleinere deeltjes als de omgevingsfactoren zich daartoe lenen.

Enderlein: ‘het milieu is alles’

Net als de Franse fysioloog Bechamp kwam Enderlein tot de conclusie dat ziektes ontstaan door een veranderd milieu waardoor ziekteverwekkers de kans krijgen zich te ontwikkelen en te vermeerderen. ‘De ziekteverwekker is niets, het milieu is alles’.

Isopathie en Enderlein

Het milieu gezond houden betekent in de visie van dr. Enderlein de gezonde, basische zuurgraad van de weefsels en lichaamsvloeistoffen basisch houden. Een juist voedingspatroon en het in conditie houden van de darm en de ontgiftende organen zijn essentieel vindt hij. In zijn onderzoeken stelde hij ook vast dat de grotere ziekteverwekkende organismen weer in hun niet-ziekteverwekkende vorm veranderden als ze in contact kwamen met neutrale ‘regulatoren’.

Hij ontwikkelde een methode om de kleine niet-ziekteverwekkende eiwitten te maken en die in te zetten om de ziekteverwekkers te neutraliseren.

Haptenen en isopathie

Een andere methode die onder de isopathie valt is die met haptenen.  Na een doorgemaakte acute ziekte houden veel patiënten klachten door achtergebleven gifstoffen en door celwandloze bacteriën (Cell Wall Deficiency, CWD). Als een infectie niet effectief is bestreden door het immuunsysteem of door gebruik van antibiotica of ontstekingsremmende medicijnen kan de celwand van een bacterie verdwijnen, er blijft een bacterie over met enkel een dunne celmembraan.

Omdat de herkenningstekens van de bacterie zich op de celwand bevinden en niet op de celmembraan worden ze ‘onzichtbaar’ voor het immuunsysteem. In het Engels worden ze ook ‘stealth pathogens’, onzichtbare ziekteverwekkers genoemd. De acute ziekte is veranderd in een erg lastig te bestrijden chronische ziekte. Met standaard reguliere onderzoeken worden deze vaak niet herkend waardoor de patiënt psychisch ziek of aansteller wordt genoemd. Met specifieke methoden en de donkerveldmicroscopie zijn deze ziekteverwekkers vaak wel te ontdekken. Onder meer bij reuma, fibromyalgie, de ziekte van Lyme en chronische vermoeidheid zijn vaak dergelijke ziekteverwekkers te vinden.

Haptenen maken celwandloze  bacterien zichtbaar

Haptenen zijn de herkenningstekens van de celwanden van ziekteverwekkers die zich hechten aan de celwandloze bacterien. Zo worden ze weer zichtbaar voor het immuunsysteem die ze dan aanvalt. Haptenen binden zich ook aan bijvoorbeeld afvalstoffen

Het logische van duurzaam gezond worden

en toxines waardoor ze beter vindbaar zijn voor afweercellen. 

Haptenen maken een belangrijk deel uit van een isopathische behandeling.

In Het CelHerstelConcept is de isopathie een belangrijke pijler in het totale plan.

Als u meer wilt weten over een werkelijk holistische aanpak kunt u ons

bellen 053 475 02 30 of

mailen: r.heidstra@celherstelconcept.nl of een afspraak maken voor een uitgebreide intake.

Als u geïnteresseerd bent waaruit een CelHerstel Intake bestaat kunt u de brochure hier downloaden.